تولد 11 ماهگی

وای خدایا چقدر تند تند دارم بزرگ میشم، یک ماهه دیگه یک سالمه اصلا باورم نمیشه، انقدر زود گذشت پارسال این موقع من هنوز تو شکم مامانی به دور از هیاهوی این دنیا زندگی میکردم ، فقط با صدای قلب مامان بیدار میشدم و میخوابیدم و فکر میکردم همه دنیا همین یه ذره جا است. 

اما حالا کلی چیزهای متفاوت و تجربه کردم، خیلی کارا بلدم بکنم، میتونم غذا بخورم، میتونم حرکت کنم، و خیلی کارای دیگه.

مامانی و بابایی 11 ماهه برای بزرگ کردن من خیلی سختیهارو تحمل کردین ازتون تشکر میکنم و ازتون میخوام اگه خیلی اذیتتون کردم من و ببخشید.  یه دنیا دوستون دارم 

اینم عکسم تو 11 ماهگیم که مامانی برای همیشه ثبتش کرد.

ورزش رمز سلامتیه!

اینم دو تا دندونه بالام که تازه در اومده و چون خودم قشنگ دهنمو باز نمیکردم مامانی مجبور شد از اعمال زور استفاده کنه و بابا عکس بگیره.

حرف های دل مامان خانومم: 

آره قشنگم خیلی زمان زود میگذره من و بابایی که اصلا باورمون نمیشه تو الان نزدیک یک سالته خیلی زودگذشت، زودتر از اونچه که فکرشو میکردیم. عروسکم بدون مامانی و بابایی خیلی زیادتر دوست دارن ، و همیشه از خدا برات آرزوی سلامتی و عاقبت به خیری دارن.

عروسکم امیدوارم دیگه هیچ وقت مریض نشی ،البته میدونم یه جورایی غیر ممکنه ولی اگه یه روزی دوباره مریض شدی از خدا میخوام فقط در حد یه سرما خوردگیه خیلی خیلی خیلی کوچولو و راحت باشه اونم خیلی خیلی خیلی دیر به دیر.

بازم از خدا ممنونم که دوباره سلامتیرو به فرشته کوچولومون برگردوند. آرزو میکنم خدا همه ی نی نی های مریض و زود زود شفا بده.

 راستی گلم تولد 11 ماهگیت مبارک باشه عزیزم.

خیلی خیلی خیلی دوست داریم بوسسسسسسسسسسسسسس